Prosedür-prosedür-prosedür..Herşey o kadar gereksiz ve o kadar yorucuki insanın yaşama isteği bile kayboluyor..Bir haftadır yok su aboneliği, yok elektrik, yok doğalgaz aboneliği derken suskunlarulkesi koşuşturmaktan helak ve bitap düştü..
Üstelik yurdum halleri sadece televizyonlarda gösterilen hastaneyi basan kedilerden ibaret değilmiş..Tapu dairesinde sıra beklerken anormalin biri, insanların oturduğu koltukların önüne bakarak "sendemi burdasınn, sıra o tarafta, kooşş koşş hemen sıraya girr " akordu yüksek sesiyle söylenirken, karşımdaki koltuğun altından sanki şehrin tüm farelerini midesine indirmiş kadar koccaman, gözlerini parlatmış ve her an gözüme dalacak gibi gardını almış olan kahrolasıca kediyi miyavlayarak kaçarken görünce akordsuz sesimle tüm yanım sıra koltuktakileri havaya fırlattığımda, karşıdaki anormal " ne bağırıyosun sadece sıraya girecekti" ha suphanallah !!!
Sonra anladımki bü ülkenin kediside, manyağıda, anormalide bitmez kardeş..çıks..bitmez !!!
Kulakları çınlasın, babaannem sağ olaydı, kesin "bu korkuyla çocuğunda olmaz senin" derdi..
Garip bir işkenceydi aşk ..
Ve ne gariptirki, varlık en kötü işkenceye karşı bile direnç gösterebiliyormuş..
Akıl, mantık ve vicdan ne kadar çok reddetmeye çalışsada,
zihinde ümitsizce umut edip, işkenceyi biraz daha uzatmaktı belkide en (......)
Tıkla
