18 Mayıs 2011 Çarşamba

"Sadece Sıraya Girecekti"

Prosedür-prosedür-prosedür..Herşey o kadar gereksiz ve o kadar yorucuki insanın yaşama isteği bile kayboluyor..Bir haftadır yok su aboneliği, yok elektrik, yok doğalgaz aboneliği derken suskunlarulkesi koşuşturmaktan helak ve bitap düştü..

Üstelik yurdum halleri sadece televizyonlarda gösterilen hastaneyi basan kedilerden ibaret değilmiş..Tapu dairesinde sıra beklerken anormalin biri, insanların oturduğu koltukların önüne bakarak "sendemi burdasınn, sıra o tarafta, kooşş koşş hemen sıraya girr " akordu yüksek sesiyle söylenirken, karşımdaki koltuğun altından sanki şehrin tüm farelerini midesine indirmiş kadar koccaman, gözlerini parlatmış ve her an gözüme dalacak gibi gardını almış olan kahrolasıca kediyi miyavlayarak kaçarken görünce akordsuz sesimle tüm yanım sıra koltuktakileri havaya fırlattığımda, karşıdaki anormal  " ne bağırıyosun sadece sıraya girecekti" ha suphanallah !!!

Sonra anladımki bü ülkenin kediside, manyağıda, anormalide bitmez kardeş..çıks..bitmez !!!
Kulakları çınlasın, babaannem sağ olaydı, kesin "bu korkuyla çocuğunda olmaz senin" derdi..


7 Mayıs 2011 Cumartesi

Belkide En ( ...... )













Garip bir işkenceydi aşk ..
Ve ne gariptirki, varlık en kötü işkenceye karşı bile direnç gösterebiliyormuş..
Akıl, mantık ve vicdan ne kadar çok reddetmeye çalışsada,
zihinde ümitsizce umut edip, işkenceyi biraz daha uzatmaktı belkide en (......)
 
Tıkla


4 Mayıs 2011 Çarşamba

Anladım

Denedim ama hep yenildim..Yine denedim yine yenildim..Daha iyi yenilince bir kez daha anladım anlayamadığımı.. 
Nasıl becerebiliyorum bunu ?  
Neresinden koparıyorum yayları ? 
Neydi iyi olan ? Ya da neydi kötü ? 
Kime göre iyi ? Ya da kime göre kötü ? 
Altını, dışını, içini, köşesini kenarını anlayamadığım bu nasıl bir bilinç böyle ? Bıkmadan, usanmadan sürekli sarıyor..



dinle



23 Nisan 2011 Cumartesi

Azar Azar Ölmek Gibi


Narkoz yemiş gibi az hissediyorum kendimi..
Yarısı yok olan gibi..
Azar azar ölmek gibi..
Herşeyden, herkesten biraz daha az.



Oysa söylenemeyen sözlerim vardı ağız dolusu..
Taşıp sele dönmemek için içimde yer yer kırıp,
parçalara ayırdığım bentler çektim yüreğimin duvarlarına..
Bumuydu doğru olan? Bilmiyorum.